سلام بر تنهای راه

دانلود کنید

«تحف العقول صفحه ۵۱۶»

تصاویر زیر مربوط است به منطقه‌ای که کاروان حجاج در راه برگشت از حجةالوداع در آن منطقه توقف کرده‌اند. در تاریخ آمده است، به این منطقه به دلیل وجود برکه‌ای، غدیر خم گفته می‌شد. این برکه در منطقه جحفه واقع است.

امام باقر علیه السلام:

هیچ عبادتی در روز جمعه نزد من دوست داشتنی تر از صلوات بر پیامبر و آل او نیست.

- مومن در هر حال نیازمند به سه خصلت است : توفیق از طرف خداوند متعال، واعظی از درون خود، قبول و پذیرش نصیحت کسی که او را نصیحت کند.

- ملاقات و دیدار با دوستان و برادران - خوب - موجب صفای دل و نورانیت آن می شود و سبب شکوفایی عقل و درایت خواهد گشت، گرچه در مدت زمانی کوتاه انجام پذیرد.

- مواظب باش از مصاحبت و دوستی با افراد شرور، چون که او همانند شمشیری زهرآلود، براق است که ظاهرش زیبا و اثراتش زشت و خطرناک خواهد بود.

- چگونه گمراه و درمانده خواهد شد کسی که خداوند سرپرست و متکفل اوست. چطور نجات می یابد کسی که خداوند طالبش است. هر که از خدا قطع امید کند و به غیر او پناهنده شود، خداوند او را به همان شخص واگذار می کند.

- هرکس موقعیت شناس نباشد، جریانات، او را می رباید و هلاک خواهد شد.
- سرزنش کردن دیگران بدون علت و دلیل سبب ناراحتی و خشم خواهد گشت، در حالیکه رضایت آنان نیز کسب نخواهد کرد.

- با فضیلت ترین و ارزشمندترین عبادت ها آن است که خالص و بدون ریا باشد.
- زمان ولادت امام عصر(ع) بر مردم زمانش مخفی است و شخصش از شناخت افراد غایب و پنهان است.
- عزت و شخصیت مومن در بی نیازی و طمع نداشتن به مال و زندگی دیگران است.

- هرکس به شخصی سخنران علاقه مند و متمایل باشد، بنده اوست، پس چنانچه سخنور برای خدا و از احکام و معارف خدا سخن بگوید، بنده خداست و اگر از زبان شیطان و هوی و هوس و مادیات سخن بگوید، بنده شیطان خواهد بود.

- کسی که طالب رضایت خداوند متعال باشد، دشمنی ستمگران او را زیان و ضرر نمی رساند.
- هر که به خواستگاری دختر شما آید و به تقوا و تدین و امانتداری او مطمئن هستید با او موافقت کنید وگرنه شما سبب فتنه و فساد بزرگی در روی زمین خواهید شد.

- چنانچه افراد جاهل و بی تجربه ساکت باشند، مردم دچار اختلافات و تشنج نمی شوند.
- هر که کار زشتی را تحسین و تایید کند، در عقاب آن شریک است.

- هرکس بدون تفکر و اطمینان نسبت به جوانب (هر کاری، فرمانی، حرکتی و...) مطیع و پذیرای آن شود، خود را در معرض سقوط قرار داده و نتیجه ای جز خشم و عصبانیت نخواهد گرفت.

- هر که خود را بوسیله خداوند بی نیاز بداند مردم محتاج او خواهند شد و هر که تقوای الهی را پیشه خود کند خواه ناخواه، مورد محبت مردم قرار می گیرد گرچه مردم خودشان اهل تقوا نباشند.

- حضرت رسول(ص)، یکهزار کلمه به امام علی(ع) تعلیم کرد که از هر کلمه ای هزار باب علم و مساله فرعی باز می شود.
- خدمت و نعمتی که مورد شکر و سپاس قرار نگیرد، همانند خطایی است که غیرقابل بخشش باشد.

- فرارسیدن مرگ انسان ها، به جهت معصیت و گناه، بیشتر است تا مرگ طبیعی و عادی، همچنین حیات و زندگی لذتبخش به وسیله نیکی و احسان به دیگران بیشتر و بهتر است از عمر بی نتیجه.

- بنده ای حقیقت ایمان را نمی یابد مگر آن که دین و احکام الهی را در همه جهات بر تمایلات و هواهای نفسانی خود مقدم دارد و کسی هلاک و بدبخت نمی گردد مگر آن که هواها و خواسته های نفسانی خود را بر احکام الهی مقدم کند.

- بر شما باد به تحصیل علم و معرفت، چون فراگیری آن واجب و بحث پیرامون آن مستحب و پرفایده است. علم وسیله کمک به دوستان و برادران است، دلیل و نشانه مروت و جوانمردی است، هدیه و سرگرمی در مجالس است، همدم و رفیق انسان در مسافرت است و انیس و مونس انسان در تنهایی است.

- تواضع و فروتنی، زینت بخش علم و دانش است، ادب داشتن و اخلاق نیک زینت بخش عقل است، خوش رویی با افراد زینت بخش حلم و بردباری است.

- در زندگی، صبر را تکیه گاه خود، فقر و تنگ دستی را همنشین خود قرار بده و با هواهای نفسانی مخالفت کن. و بدان که هیچگاه از دیدگاه خداوند پنهان و مخفی نخواهی ماند، پس مواظب باش که در چه حالتی خواهی بود.
- هرکس رکوع نمازش را بطور کامل و صحیح انجام دهد، وحشت قبر بر او وارد نخواهد شد.

- خشوع و خضوع زینت بخش نماز خواهد بود، ترک و رها کردن آنچه (برای دین و دنیا و آخرت ) سودمند نباشد زینت بخش ورع و تقوای انسان است.
- امر به معروف و نهی از منکر دو مخلوق الهی است، هر که آنها را یاری کند مورد نصرت و رحمت خدا قرار می گیرد و هر که آنها را ترک و رها گرداند، مورد عقاب قرار می گیرد.

- همانا خداوند متعال بهترین و عزیزترین ثروت و فرزند مومن را می گیرد(و هلاک و نابود می گرداند)، چون دنیا و متعلقات آن بی ارزش است تا در قیامت پاداش عظیمی عطایش کند.

- شخصی به حضرت عرض کرد: مرا موعظه و نصیحتی کامل و مختصر عطا فرما؟ امام(ع) فرمود: اعضا و جوارح ظاهری و باطنی خود را از ذلت و ننگ سریع و زودرس، همچنین از آتش و عذاب آخرت در امان و محفوظ بدار.
- معاشرت و همنشینی با بی خردان و افراد لاابالی سبب فساد و تباهی اخلاق خواهد شد و معاشرت و رفاقت با خردمندان هوشیار، موجب رشد و کمال اخلاق است.

- مفهوم و معنای ادب از نظر مردم، فقط خوب سخن گفتن است که رکیک و سبک نباشد، ولیکن این نظریه قابل توجه نیست تا مادامی که انسان را به خداوند متعال و بهشت نزدیک نگرداند. بنابر این ادب یعنی رعایت احکام و مسایل دین، پس با عمل کردن به دستورات الهی و ائمه اطهار(ع)، ادب خود را آشکار سازید.

- سه خصلت جلب محبت می کند: انصاف در معاشرت با مردم، همدردی در مشکلات آنها، همراه و همدم شدن با معنویات.
- شرایط پذیرش توبه چهار چیز است: پشیمانی قلبی، استغفار با زبان، جبران کردن گناه نسبت به همان گناه حق الله و یا حق الناس، تصمیم جدی بر اینکه دیگر مرتکب آن گناه نشود.

- سه چیز از کارهای نیکان است: انجام واجبات الهی، ترک و دوری از گناهان، مواظبت و رعایت مسایل و احکام دین.
- حقیقت ادب و تربیت عبارت است از: دارا بودن خصلت های خوب، خالی بودن از صفات زشت و ناپسند. انسان بوسیله ادب - در دنیا و آخرت - به کمالات اخلاقی می رسد و نیز با رعایت ادب نیل به بهشت می یابد.

- همانا بین دو سمت شهر طوس قطعه ای است که از بهشت گرفته شده است، هر که داخل آن شود و با معرفت زیارت کند روز قیامت از آتش در امان خواهد بود.

- هرکس قبر عمه ام حضرت معصومه(س) را با علاقه و معرفت در قم زیارت کند، اهل بهشت خواهد بود.
- هرکس بر بالین قبر مومنی حضور یابد و رو به قبله بنشیند و دست خود را روی قبر بگذارد و هفت مرتبه سوره مبارکه (إنّا أنزلناه) را بخواند از شداید و سختی های صحرای محشر در امان قرار می گیرد.

- سه چیز، سبب رسیدن به رضوان خدای متعال است: نسبت به گناهان و خطاها، زیاد استغفار و اظهار ندامت کردن، اهل تواضع کردن و فروتن بودن و صدقه و کارهای خیر بسیار انجام دادن.

- انجام دهنده ظلم، کمک دهنده ظلم و کسی که راضی به ظلم باشد، هر سه شریک خواهند بود.
- تواضع و فروتنی زینت بخش حسب و شرف، فصاحت زینت بخش کلام، عدالت زینت بخش ایمان و اعتقادات، وقار و ادب زینت بخش اعمال و عبادات و دقت در ضبط و حفظ آن، زینت بخش نقل روایت و سخن است. 

صد ملک دل به نیم نظر می توان خرید

خوبان در این معامله تقصیر می کنند

1. کسی که بداند در مَرآی و مَسمع خداست ، نمی تواند گناه کند . تمام انحرافات ما از این است که خدا را ناظر و شاهد نمی بینیم .

 2. ما باید با احادیث سروکار داشته باشیم و آنها را مطالعه کنیم ، چرا که شفا در اینهاست .

 3. هر روز یک روایت از کتاب « جهاد النّفس » وسائل الشیعه را مطالعه کنید . در واضحاتش بیشتر فکر کنید ، بعد این را در خودتان می بینید که سر یک سال ، عوض شده اید !

 4. بارها گفته ام و بار دگر می گویم : کسی که بداند « هر که خدا را یاد کند ، خدا همنشین اوست » احتیاج به هیچ وعظی ندارد .

 5. کثرت مجالست با اهل غفلت ، مزید قساوت و تاریکی قلب و استیحاش از عبادت و زیارات است . از این جهت است که احوال حسنه حاصله از عبادات و    زیارات و تلاوتها ، به سبب مجالست با ضعفای در ایمان ، به سوء حال و نقصان مبدل می شوند .

 6. بعضی گمان می کنند که ما از ترک معصیت عبور کرده ایم ، غافلند از اینکه معصیت اختصاص به کبائر معروفه ندارد بلکه اصرار بر صغائر هم ، کبیره  است .

 7. هیچ ذکری بالاتر از ذکر عملی نیست . هیچ ذکر عملی بالاتر از ترک معصیت در اعتقادات و اعمال نیست .

 8. هدف باید این باشد که تمام عمر ، صرف در یاد خدا و طاعت او و عبادت باید باشد تا به آخرین درجه قرب مستعدّ خودمان برسیم .

 9. برای قُرب به خداوند متعال ، ترک معصیت کافی و وافی است برای تمام عمر ، اگر چه هزار سال باشد .

 10. برای رفع تنبلی و کسالت در عبادات ، در اوقات نشاط مشغول به عبادت مستحبّه شوید و در اوقات کسالت ، اقتصار بر واجبات نمایید !

 11. با کسی نشست و برخاست کنید که به محض دیدن او به یاد خدا بیفتید ، به یاد طاعت خدا بیفتید ، نه با کسانی که در فکر معاصی هستند و انسان را     از یاد خدا باز می دارند .

 12. خدا می داند یک صلواتی را که انسان بفرستد و برای میتی هدیه کند چه معنویتی ، چه صورتی ، چه واقعیتی برای همین یک صلوات است .

 13. این اشک طریقه تمام انبیاء (ع) بوده برای شوق لقاء الله ، برای تحصیل رضوان الله ، این اشک چشم به اعلی علیین مربوط است .

 14. اکثر بدبختی ما همین است که عِلممان ، با عَملمان هماهنگ نیست !

 15. چه خوب است انسان عبادت و کار خیر که انجام می دهد ، بگوید : کاری نکردم ، اما کار نیک و خوبی که از دیگران دید ، بگوید : چقدر کار بزرگی انجام  داده است !

سلام بر تو و عاشورای بزرگی که در چشم‌های کوچک تو خلاصه شده است.

سلام بر تو که در خنکای لبخند حسین علیه‌السلام رها بودی و پا به پای آبله، زخم‌هایش را به جستجو.
سلام بر کوچکی گام‌هایت؛ به تو و خاطرات در آتش رها مانده‌ات.

سلام بر تو که آتش، کوتاه‌تر از دامنت نیافت.

تو را خوب‌تر از شام غریبان، زینب می‌شناسد و تو بهتر از همه، شام غریبان را.

شام غریبان، تو را خوب می‌شناسد؛ تورا که آن‌قدر پدر پدر کردی و «یا عَمَّتِیَ و یا أُخْتَ أَبِی! أیْنَ أَبِی» گفتی تا در روشنای حضور حسین علیه‌السلام غوطه‌ور شدی.

سلام بر تو؛ به آن زمان که در هیاهوی غبار و سوار، اشک و مشک و ستیغ و تیغ، حسین علیه‌السلام را در خلسه و خون و خاکستر رها دیدی.

از اندوه و داغ و دلتنگی، بوی تو به مشامم می‌رسد و هرگاه نام تو را می‌نویسم، هیچ واژه‌ای را توان توصیف اندوهت نیست.

از کنار شط تا وادی نخله، از مرشاد تا به حلب و از دید نصرانی تا به عسقلان، تو بودی همدم تنهایی بابا.

سلام به تو ای سئوال بزرگ تاریخ! پس از گذشت قرن‌ها آیا آبله پاهایت خوب شده‌است؟

عصر روز سه شنبه در خرابه در کنار حضرت زینب سلام الله علیها نشسته بود. جمعی از کودکان شامی را دید که در رفت و آمد هستند.

پرسید: عمه جان! اینان کجا می روند؟ حضرت زینب سلام الله علیها فرمودند: عزیزم این ها به خانه هایشان می روند. پرسید: عمه! مگر ما خانه نداریم؟ فرمودند: چرا عزیزم، خانه ما در مدینه است. تا نام مدینه را شنید، خاطرات زیبای همراهی با پدر در ذهن او آمد.

بلافاصله پرسید: عمه! پدرم کجاست؟ فرمود: به سفر رفته. طفل دیگر سخن نگفت، به گوشه خرابه رفته زانوی غم بغل گرفت و با غم و اندوه به خواب رفت. پاسی از شب گذشت. ظاهراً در عالم رؤیا پدر را دید. سراسیمه از خواب بیدار شد، مجدداً سراغ پدر را از عمه گرفت و بهانه جویی نمود، به گونه ای که با صدای ناله و گریه او تمام اهل خرابه به شیون و ناله پرداختند.

خبر را به یزید رساندند، دستور داد سر بریده پدرش را برایش ببرند. رأس مطهر سیدالشهدا را در میان طَبَق جای داده، وارد خرابه کردند و مقابل این دختر قرار دادند. سرپوش طبق را کنار زد، سر مطهر سیدالشهدا را دید، سر را برداشت و درآغوش کشید.

بر پیشانی و لبهای پدر بوسه زد و آه و ناله اش بلند تر شد، گفت: پدر جان چه کسی صورت شما را به خونت رنگین کرد؟ پدر جان چه کسی رگهای گردنت را بریده؟ پدر جان «مَن ذَالَّذی أَیتَمَنی علی صِغَرِ سِنِّیِ» چه کسی مرا در کودکی یتیم کرد؟ پدر جان یتیم به چه کسی پناه ببرد تا بزرگ بشود؟ پدر جان کاش خاک را بالش زیر سرم قرار می دادم، ولی محاسنت را خضاب شده به خونت نمی دیدم.

دختر خردسال حسین علیه السلام آن قدر شیرین زبانی کرد و با سر پدر ناله نمود تا خاموش شد. همه خیال کردند به خواب رفته. وقتی به سراغ او آمدند، از دنیا رفته بود. شبانه غساله آوردند، او را غسل دادند و در همان خرابه مدفون نمودند.

 
نفس المهموم، ص456.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی ایت الله شیرازی